![]() |
![]() |
|
| شعر و ... |
|
در نهایت زوال و فرسودگی می
اف
تم
از درخت تنومند سالـــــــــها تنهایی روی صورتم ریشه دوانده و امید وسط سالهای کودکیم ........ تازه می فهمم چه زود به ایستگاه آخر می رسیم --------------------------------- مهاباد/ ۱۳۸۷ |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه بیست و دوم شهریور 1388ساعت 14:9 توسط محمد تقوایی |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
|
|
| نوشته های پیشین |
|
شهریور 1388 |
|
RSS
|